Veertigdagentijd

14e dag in de Veertigdagentijd, met Ferdinand Borger

‘Gelukkig wie hongeren en dorsten naar gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden’

 

Parijs. Een fietsbrug over de Seine. Het is begin augustus midden op de dag. Mooie brug wel. En dan het licht, prachtig licht! Er ligt een matras onhandig op het fietspad, er liggen slaapzakken en er liggen mensen. Dat laatste weet ik niet zeker: geen teken van leven, niet meer dan een baal vodden wellicht.  Er is een oranje pion bij gezet. De strategische plaatsing ervan wijst op bewoning van deze plek. Kijk uit, rij niet over ons heen, hier uitwijken, laat ons met rust.
En dat gebeurt. Voorbijgangers gaan voorbij. Ik sta even stil en maak een foto. Een matras op een fietspad schokt de wereld niet. Een bescheiden schending van de orde benadrukt juist de orde. De kleine chaos versterkt het strakke lijnenspel. En het zonlicht is zelfs in staat de situatie romantisch te kleuren. Zo vrij te zijn!  Zo zonder iets te kunnen leven!  Zo sust het beeld een knagend geweten; geen vragen meer stellen nu naar het hoe en het waarom van deze mensen hier en nu, ook geen verwijten laten klinken richting politiek of wat dan ook. En helemaal geen analyse over de vraag waarom onze maatschappij niet naar gerechtigheid hongert en mensen zo maar langs de kant van de weg laat liggen.
Ik kom thuis en zet de horizon in de foto recht. Dat is mijn euvel met fotograferen: dat ik de horizon telkens scheef heb. Ik kijk naar de foto en verbeeld me dat Jezus daar loopt.  Of misschien ligt Hij wel op die matras. Als voorbijganger. Ik hoop dat Hij wakker wordt. En opstaat. En het beeld in de war schopt.

 

Van Ferdinand Borger verscheen het boek Hemelse oorden. Tien spirituele pleisterplaatsen.