Gewone Catechismus: Een uitnodiging voor de gewone christen

25 mei 2020

Soms is men op zoek naar een boek dat het christelijk geloof eenvoudig maar correct samenvat. De Gewone Catechismus is zo’n boek. Lees hier de recensie van ds L.W. Smelt die hij schreef voor de Veluwse Kerkbode.

Dit is een bijdrage n.a.v. Gewone Catechismus

gewone catechismus theo plezier

De Gewone Catechismus, geschreven door de theologen Theo Pleizier, Arnold Huijgen en Dolf te Velde, wil de inhoud van het christelijk geloof op een hedendaagse manier overdragen aan volgende generaties en hen inspireren. Dit ‘leerboek’ bestaat uit 100 vragen en antwoorden, en heeft een duidelijke en doordachte structuur. Naast de tekst van de vragen en antwoorden is ook per antwoord een korte toelichting opgenomen.


Een samengevat geloof

Ik ben heel dankbaar voor de moed die deze scribenten met hun klankbordgroep hadden om –na lange tijd- weer te proberen het christelijk geloof samen te vatten. Deze keer in 100 vragen en antwoorden. In Lima probeerde ik het om een eenvoudige catechismus in het Spaans te schrijven. Ik ben halverwege blijven steken, omdat ik bepaalde klassieke gouden zinnen van de Heidelbergse Catechismus probeerde aan te vullen met actuele vragen die oprezen uit die andere Peruaanse context. Ook wilde ik aanvullen wat ik in die oude belijdenis mijns inziens ontbrak. Bijvoorbeeld aandacht voor het ‘plus’ van het  Oude Testament, voor Israël, het Koninkrijk van God en de vrucht en de gaven van de Heilige Geest. 

Niet blijven steken

Deze Gewone Catechismus is niet halverwege blijven steken door te verdwalen in een veelheid van mogelijke uitstapjes en aanvullingen. Het lukt de scribenten (alle drie vrij jonge veelbelovende theologen, die in de gereformeerde traditie staan) zelfs om het eigentijdse woord ‘geluk’ tot sleutelwoord te maken. Toch verdampt hun poging niet in een postmodern ervaringsgeloof. Let bijvoorbeeld op de subjectswisseling in vraag en antwoord 1: Waarin vind jij je geluk?  Mijn geluk is dat Jezus Christus mij gevonden heeft! De inkadering van het geheel in doop (aan het begin; met Rom.6:4 als centrale tekst!) en avondmaal (aan het eind; onder de kop van de Heilige Geest en de gemeenschap der heiligen) vind ik sterk. De klassieke volgorde ‘geloof, gebod, gebed’ wordt vrijmoedig veranderd in ‘geloof, gebed, gebod’. Gehoorzaamheid aan Gods geboden kan alleen in de navolging van Christus.

Uitnodiging voor gewone christenen

Deze Gewone Catechismus nodigt gewone christenen uit om mee te denken in dit boeiende denkproces waarvan de inleiding getuigt. Wie laten ze de vragen stellen? Wie willen ze vooral wakker schudden, wijzen op eenzijdigheden of bijstaan in het geloof? Welk taalveld wordt bewust beoogt? Zijn het vooral de levensvragen die in onze missionaire context soms treffend nieuw en  fris klinken? Of komen deze soms verrassend overeen met de klassieke verwoordingen? Wat zijn de fronten nu? Hoe onderscheiden we hoofd- en bijzaken? Al heel snel overvraag je deze bewuste poging om eenvoudig en verwonderd iets te verwoorden van het diepe geheimenis dat de Heilige Geest nog steeds mensen wil overtuigen die zich ergeren aan het Evangelie of het maar dwaasheid vinden.

Dit boekje nodigt ertoe uit om er een (persoonlijk of  gezamenlijk) werkboek van te maken. En het daagt critici uit het anders of beter te doen. Voorlopig zijn we in ieder geval niet klaar met deze boeiende voorzet!

Wilt u meer lezen over Gewone Catechismus? Lees ook de recensie van Jasper de Kok!

Meer actuele boeken over de catechismus:

gewone catechismus theo plezier
101 dagen bij gewone catechismus
gewone catechismus

Categorieën

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *