De heilige plek van…het nieuwheilig.nu team!

13 december 2017

Een heilige plek wordt doorgaans gezien als een plaats die door een bepaalde godsdienst als heilig wordt beschouwd. Het zijn plekken die voor mensen iets bijzonders betekenen. Maar moet het dan altijd met godsdienst te maken hebben? Of kan het niet ook zoiets als je eigen thuis zijn? Of juist een abstracte plaats, zoals innerlijke vrede? Speciale plekken zijn voor iedereen verschillend. In deze rubriek nodigen we inspirerende personen uit om over zijn of haar Heilige plek te vertellen. Maar uiteraard kan je zelf ook iets delen.

Petra Kruijt

Een heilige plek is voor mij de trein. Ik vind het prettig om onderweg te zijn, en hoewel de heilige koe op sommige dagen mijn eigen kleine paradijsje op de weg is, ben ik toch het allerliefst op het spoor. Alles aan treinreizen vind ik prettig: de stations, de snelheid, het uitzicht, de tijd, vooral de tijd. In de trein heb ik tijd om te doen waar ik de rest van de dag niet aan toekom. De ochtendkrant lezen, een lange mail typen, nog wat extra slaap pakken, of het allerliefst: uit het raam staren en gewoon wachten tot ik op mijn bestemming ben en het echte leven weer doorgaat.

Marianne Florijn

Mijn heilige plek is mijn woonkamer, omringd door boeken en gevuld met stilte.

Elsbeth Greven

Mijn ‘heilige’ plek is de atletiekbaan in Ookmeer, Amsterdam-West. Het is een plaats waar ik vele jaren heb doorgebracht, trainend in mijn jeugd en studententijd. Het hardlopen, door weer en wind, in zomer en winter, in vrieskou en hitte, in groepjes of alleen, het sprinten, versnellen en tempo’s lopen  – ik vond het heerlijk. Ik voelde soms dat alles klopte, en durfde ook grenzen te verleggen, op fysiek en mentaal gebied. Een fijne herinnering, waar ik af en toe nog steeds energie uit kan putten, en, wanneer ik er tegenwoordig bij gelegenheid kom, mezelf terugvind.

Aart de Bonte

De donkere zaal, mooie filmmuziek, de geur van popcorn, de zachte stoelen, de verhalen… Het filmhuis is voor mij een heilige plek. Daar krijg ik perspectieven op het leven aangereikt die ik zelf nooit had kunnen ontdekken. Het heilige van het menselijke leven komt in al zijn facetten tot uiting. Ik denk bijvoorbeeld aan de film Jagten, over een man die verdacht wordt van kindermisbruik. Een ontroerende film, iedereen in de zaal werd erdoor geraakt en dat voelde je. Of het overdonderende The Tree of Life van Terrence Malick, die ik op een zonnige zomerochtend in Den Haag keek. Ook in het buitenland vind ik het fijn om naar de film te gaan. Films laten mij huilen, huiveren, lachen en verwonderen. Naar de bioscoop gaan is voor mij ook een moment van even stilstaan. De telefoon gaat uit, en ik neem de tijd om het verhaal tot me te laten komen. Luisteren naar de ander, God zien in ieders leven, kijken door de ogen van Jezus, dat is voor mij heiligheid.


Vrijspraak voor losers

Vrijspraak voor losers - Nadia Bolz-Weber

In Vrijspraak voor losers houdt Nadia Bolz-Weber een vlammend pleidooi voor religieuze vrijheid. In een eerlijke, verhalende stijl vertelt zij over haar werk als pastor. Zij ontdekt dat God zich laat vinden in alle mensen. Keer op keer ontmoet ze God in mensen die het minst geschikt lijken: een agnost, een travestiet of een criminele bisschop. Door deze onheilige heiligen te ontmoeten, leert ze wat genade is. Dit boek laat zien wat er gebeurt als gewone mensen brood en wijn delen, de Bijbel lezen en elkaar hun levensverhalen vertellen.