GeloofMuziek & liturgie

Psalmen keuren niet één emotie af

“Het mooie aan psalmen is dat alle gemoedstoestanden erin voorkomen. Bij liedbundels zijn woede, wraakgevoelens of twijfel ondervertegenwoordigd. Bij psalmen niet. Dat is niet voor niets: het is niet Gods bedoeling om negatieve emoties te onderdrukken of in een keldertje op te potten. Bij psalmen kun je volledig ‘ademen’.” Dat zegt Liesbeth Goedbloed, schrijfster van psalm 22 – in het project Psalmen voor Nu. Ze kwam er achter dat veel mensen – volgens Liesbeth ten onrechte – psalm 22 niet op zichzelf toe durven te passen.

“Psalm 22 wordt doorgaans toch gezien als een ‘Jezuspsalm’. En dat klopt ook wel, Jezus herkende Zich volledig in deze psalm en citeerde er veel uit. Maar het bestond natuurlijk al minstens duizend jaar vóór Jezus – en het was onderdeel van de Joodse traditie. Aangezien Jezus een Jood was, kende Hij die teksten. Vanuit die context zie ik de psalm. Niet als iets exclusiefs voor Jezus, maar een psalm die de mens volledig op zichzelf mag betrekken.”

Schroom
Het eerste deel van psalm 22 kenmerkt zich door negatieve emoties als woede en twijfel. “Het is Gods liedboek en Hij geeft daar blijkbaar ruimte aan. ‘Mijn God, waarom hebt U mij verlaten? U kent mij niet.’ God vindt het niet erg als je op deze wijze je hart voor Hem uitstort. Voor mij zijn de psalmen heel realistisch. Het keurt niet bepaalde emoties af.”  Lees het volledige interview met Liesbeth Goedbloed.