BijbelKerk

Discipelschap werkt als een boemerang

Vandaag publiceerde www.cip.nl onderstaand vraaggesprek met Sake Stoppels naar aanleiding van een studiedag over Stoppels’ boek Oefenruimte. Gemeente en parochie als gemeenschap van leerlingen. We nemen het gesprek hier met toestemming over.

Discipelschap werkt als een boemerang

‘Jezus’ woorden halen discipelschap uit de sfeer van de religieuze elite. Het is daarom van groot belang dat kerken van alle mensen vragen om zich met de Heere Jezus te verbinden.’
Sake Stoppels sprak vrijdag in Zeist op de studiedag ‘Oefening baart kerk’ van de Evangelische Alliantie (EA). Zijn boek Oefenruimte heeft de nodige stof doen opwaaien omdat de auteur radicaal kiest voor discipelschap als kernconcept voor de kerken. Van daaruit maakt hij keuzes die iedere gelovige en iedere gemeenschap raken. Vrijdag reageerde Sake op een aantal (kritische) reacties naar aanleiding van zijn boek.

auteursfoto web
Sake Stoppels

Eén van de kritische reacties was afkomstig van predikant Bas van der Graaf uit Amsterdam. Hij schreef eerder: ‘Ik blijf ervan overtuigd dat we in de context van Amsterdam heel serieus moeten nemen dat vrijheid en autonomie de golflengte van de cultuur vormen. Wanneer we in die cultuur het gesprek beginnen met een sterke nadruk op het belang van commitment en binding aan de gemeenschap, zijn we in veel gevallen snel uitgepraat.’ Van der Graaf vreest door een te grote nadruk op gemeenschap voor ‘kortsluiting’ in de hoofdstad. Toch kiest Sake bewust voor gemeenschap. ‘Met de voetwassing symboliseert Jezus de kern van gemeenschap. In Johannes 13:34-35 koppelt Christus de onderlinge liefde aan gemeenschap. De Bijbel laat niet zien dat discipelschap in een eenzame setting naar voren komt.’

Pijnlijk en confronterend
Sake maakt duidelijk dat gemeenschap ook pijnlijk en confronterend is. ‘Gemeenschap is niet altijd aantrekkelijk. Dat ben ik steeds meer gaan inzien toen we kinderen kregen. Een gezin kun je zien als een “verplichte” vorm van gemeenschap. In die situatie komen vanzelf je beperkingen naar boven. Daardoor heeft ons zondebesef een enorme boost gekregen. We zijn geschapen voor gemeenschap, maar het kan soms ook best pijnlijk zijn. De schone schijn ophouden is binnen een gezinssamenstelling onmogelijk. Dit is volgens mij ook de kracht van gemeenschap. Dat gaat verder dan vriendelijkheid en vrijblijvendheid.’

Lees het volledige artikel op www.cip.nl.