Kerkelijk jaar

Dag 31 – Het is volbracht

Lezen: Johannes 19:28-37

Nadat Jezus ervan gedronken had zei hij: ‘Het is volbracht’ (vs. 30).

Johannes was erbij! De andere evangelieschrijvers vertellen alleen dat Jezus in zijn laatste ogenblikken een luide kreet slaakte, maar Johannes heeft het verstaan. En opgeschreven voor later, voor ons, voor de hele wereld. ‘Dorst!’ had Jezus gezegd, en nadat soldaten Hem wat te drinken hadden gegeven – water met azijn – kreeg Hij zijn stem terug om dat ene, wereldomvattende woord te roepen: ‘Volbracht!’
Voltooid! Ik ben klaar! Wat had Jezus dan voltooid? Zijn lijden voor ons? Waarmee was Hij dan klaar? Met boete doen? Dat zijn vragen om niet al te vanzelfsprekend te beantwoorden, maar om diep over na te denken. Toen Jezus drie jaar geleden zijn taak publiek begon en net als vele anderen zich liet dopen in de Jordaan, vond Johannes de doper dat geen pas geven. Hij Jezus dopen? Het zou andersom moeten zijn. Maar Jezus zei: ‘We moeten alles doen wat God van ons wil.’ Zo staat het in de Groot Nieuws Bijbel. In andere vertalingen staat: ‘We moeten Gods gerechtigheid vervullen’ (Matt. 3:15). ‘Gerechtigheid’, dat is niet maar alleen een juridisch begrip, maar dat heeft in de Bijbel alles te maken met liefde en trouw. Niet alleen Jezus’ sterven, maar zijn hele leven werd getekend door liefde, voor God en de naaste. Hij overwon het kwade door het goede. Hij heeft van het begin van zijn menswording af tot aan het kruis gedaan wat God van de mensen verwachten mocht. Hij wel. Aan Hem kun je zien hoe God ons, mensen, heeft bedoeld. Hij heeft het volbracht, voltooid. Zo helemaal, zo diep, zo tot op de bodem, dat Hij er zelfs voor door onze dood heen ging. De diepste dood en verlatenheid, zonder God en zonder mensen. Hij voor ons – en voor ons uit. Nog even, dan gaat de zevende lamp schijnen in het donker op Golgota

Het leven van Jezus: eindelijk gerechtigheid.

Bron: Dien de Haan, Lees maar, er staat meer dan er staat