Adventstijd

Dag 24 – ”Zonder pijn geen verlossing, zonder duisternis geen licht”

Van barensweeen naar lichtdoorbraak

 

Er komt een kind, er komt een kind. De buik van mijn vrouw is geweldig toegenomen en kan elk moment uit elkaar barsten. Nu is de buik nog in verwachting, alles verhullend en beschermend. Ik weet wat er gaat komen en verlang naar het moment van verlossing.

Makkelijk verlangen en verwachten is dat, ik hoef immers geen pijn te lijden. Het is alsof ik al verlost ben en mijn vrouw nog letterlijk verlost moet worden. Verlossing gaat gepaard met pijn, heftige pijn, zeker als de barensweeen maar duren en duren. We stoppen vaak de pijn weg, onze samenleving weet niet meer met pijn om te gaan, terwijl elke weg naar verlossing, elke weg naar het licht, gepaard gaat met pijn.

 

In het verlangen naar het kind, het Kind van Hemel en Aarde, worstelen wij met het lijden. Worstelen wij met de duisternis. De duisternis en het lijden zijn immers ongrijpbaar. We kunnen er alleen wat tegenover stellen. Ik kan een kaars aansteken in plaats van kwaad te worden op de duisternis. Ik kan mijn vrouw tijdens de bevalling ondersteunen door mij met haar te verbinden. Het lijden en de pijn gaan niet weg, wel kan het lijden verzacht worden.

Zo mogen we weten dat uit de duisternis van de baarmoeder een Kind geboren is, de duisternis doorbrekend en het licht ontvangend. Het Kind is licht, er is geen duisternis in Hem te vinden. We kunnen ons niet verbinden met het Kind door in de duisternis te blijven. Alleen door het licht in ons te laten doorbreken,

worden wij verbonden met het Kind in het licht. Daarvoor is nodig dat wij uit de baarmoeder komen, uit de bescherming, uit onze cocon, om door de pijn heen bij het licht te komen. Zo worden wij opnieuw geboren in en door het Kind.

Om de veiligheid en bescherming te verlaten is er een offer nodig, het offer van de navolging. Navolging om in de voetsporen van het Kind, Jezus Christus, te kunnen treden. Daar is geen duisternis.

Geboren worden betekent immers verlossing, los komen uit je vertrouwde omgeving, loskomen van alles waar je afhankelijk van bent. Loskomen om opnieuw te vinden. Het Kind in het licht, waar de duisternis geen grip op krijgt.

In de bevalling van het Kind, in de verlossing van de duisternis naar het licht, komen Kerst en Pasen samen. De liefde brengt het licht naar ons toe, het licht zorgt ervoor dat wij niet vallen. Licht zorgt letterlijk en figuurlijk voor verlichting.

Kerst en Pasen zijn met elkaar verbonden door het licht in en van het Kind.

De barensweeen hebben uiteindelijk gezorgd voor een lichtdoorbraak. Zonder pijn geen verlossing, zonder duisternis geen licht. De veiligheid en bescherming in en van de duisternis mogen we verlaten, mag ik verlaten. Om uiteindelijk bevallen en verlost van alle bagage in het licht te staan. Het licht van het Kind, vol ruimte en vrijheid, gedragen door zijn liefde, en dichtbij gekomen in de bevalling en verlossing van Kerst en Pasen. (naar 1 Joh. 1)

 

We zijn benieuwd naar uw tips. Reageer nu via Facebook.

 

Geschreven door Mink de Vries

Auteur van de boeken Mystiek aan de IJssel en Pleidooi voor Postmoderne devotie