Pastoraat

Bevrijdingspastoraat gaat over ingrijpende dingen

Het woord ‘bevrijdingspastoraat’ kan heftige reacties oproepen, zowel positieve als negatieve. Daarom heeft de Protestantse Kerk in Nederland de handreiking bevrijdingspastoraat samengesteld. Deze handreiking bespreekt op een pastorale wijze de dilemma’s rond de dienst der genezing. Hoe kan de plaatselijke christelijke gemeente omgaan met concrete vragen van gemeenteleden of mensen van buitenaf naar genezing en bevrijding? Is er ruimte om na te denken over de betekenis van de heelheid van lichaam, ziel en geest? Kunnen ‘genezing’en ‘bevrijding’ een plaats krijgen in de pastorale zorg? Dr. Arjan Plaisier, scriba van de Protestantse Kerk in Nederland schreef het woord vooraf in de handreiking. U kunt het woord vooraf hieronder lezen.

Bevrijdingspastoraat gaat over ingrijpende dingen. Het gaat over de vraag naar de impact van kwade machten op het bestaan van mensen. Het gaat over de vraag wat bidden hierin vermag. Voor velen is pastoraat een ver-van-mijn-bedshow. Zij zijn er nooit mee in aanraking gekomen. Voor anderen is het hele gebied rond bevrijdingspastoraat dubieus. ‘Gaan we weer terug naar de tijd dat we de duivel geloven?’ ‘We maken mensen alleen maar onrustig en zelfs bang door een verband te leggen tussen zonde en ziekte.’ Zij zouden dit boek over bevrijdingspastoraat dan liever niet openen of het zelfs niet geschreven willen zien.

Toch is het goed dat het wel geschreven is. Van allergieën kunnen we nu eenmaal niet leven. Deze handreiking zoekt een weg tussen overenthousiasme en allergie. Het is een moedige poging thema’s aan de orde te stellen die te lang onaangeroerd zijn gebleven. Wij moeten mensen serieus nemen. Mensen die zichzelf als bezet gebied van boze machten ervaren. Mensen die verlangen naar bevrijding in Jezus’ naam. Mensen die zich wenden tot de christelijke gemeente en haar voorgangers met de vraag om bevrijding. Niet thuis geven kan dan niet. Dat schiet pastoraal tekort.

Bevrijdingspastoraat is niet iets engs dat uit een verdachte hoek van de wereld is komen overwaaien. Het is er altijd al geweest, ook al is het voor een groot deel uit de mainline protestantse traditie verdwenen. Het heeft steeds een plaats behouden in de Oosterse Orthodoxie en het Rooms-Katholicisme. Het heeft een plaats in de kerken van het Zuiden. Het is bekend in Pinksterkerken. In dit opzicht wordt het tijd dat het mainline protestantisme zich opent voor wat er in de wijdere oecumene altijd is geweest, tot op de dag van vandaag.

In deze handreiking wordt het thema van vele kanten verkend. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen kaf en koren. Een woord als ‘zorgvuldig’ duikt vele malen op. Mogelijke misverstanden worden uit de weg geruimd. Dat vraagt wel om het nodige geduld van de lezer, maar het veld ligt nu eenmaal bezaaid met deze misverstanden en met uitwassen. Het geduld wordt echter wel beloond, want uiteindelijk worden er richtlijnen en aansporingen gegeven en handelingsperspectieven geboden. Zo is dit boek dan ook een echte handreiking geworden. Een handreiking die iedereen die met bevrijdingspastoraat te maken krijgt, kan helpen. Hij is geschikt voor nadere bezinning op het thema in gemeenten en kan bijvoorbeeld een kerkenraad helpen om een weg hierin te vinden. Hij helpt al diegenen die op de een of andere manier ingeschakeld zijn in deze bediening.

Ik ben ervan overtuigd dat bevrijdingspastoraat niet meer weg te denken is en dat steeds meer gemeenten en gemeenteleden ermee in aanraking zullen komen. Des te verheugender dat de bezinning hierover nu ook echt op gang is gekomen. Deze handreiking is daar een waardige bijdrage aan. Ik beveel deze dan ook van harte bij de lezer aan.

Arjan Plaisier
Scriba Protestantse Kerk in Nederland

P.S. Bij de handreiking zijn gespreksvragen beschikbaar. U kunt deze hier downloaden.

3 reacties

  1. Ad de vogt
    30 juni 2014 om 17:29

    ook wij Christenen hebben de volmacht van God gekregen om mensen vrij te bidden en duisteren machten te verbreken in Jezus christus naam en dit is beslist niet hoogmoedig bedoeld
    Gods zegen ad

  2. 1 juli 2014 om 19:25

    Het is een goed idee, maar 60 pagina’s is niet genoeg als je je wilt verdiepen in het bevrijdingspastoraat. Ieder die pastoraal werk doet kan ik de dikke pil van Wil kin vd Kamp aanbevelen.

  3. 28 juli 2014 om 19:21

    Ik ben al een heel stuk bevrijd. Ik ben nog met dingen bezig verder ervan los te komen.
    Iemand heeft me geholpen en ook lessen heeft gevolgd bij Wilkin Van de Kamp van http://www.vrijzijn.net. Ook daar een vragenlijst bij gebruikt. Ik 2 boekjes lezen. De gebedsdag ik en 4 anderen was pas geleden geweest en er was tussen door gebeden door beide. Zekers effect niet met alles of gedeeltelijk. Bidden helpt. boze geesten binden ook. Bij de ene gaat het sneller bij de andere langzamer. Volhouden en de kerk/gemeente moet elkaar ondersteunen. De gene (geestelijke) door wie er wordt geholpen moet er ruim de tijd voor nemen. Ligt er ook wat aan de persoon die hij/zij helpt. Misschien (verstandelijk / psychisch) beperkt en/of diep in de problemen en/of hoeveelheid Bijbelse kennis.
    Maar er moet uiteindelijk bewust voor Jezus gekozen worden!